چرا می گوییم از شیر، آب خوردیم

به گزارش وبلاگ عسلی ها، جمعیت تهران تا زمان آقا محمدخان قاجار بالغ بر 20هزارنفر بود و از آنجا که رودی در نزدیکی آن وجود نداشت، آب مورد احتیاج ساکنان عمدتاً از راه چشمه ها و قنات های اطراف شهر تأمین می شد. بعد از انتخاب این شهر به پایتخت قاجاریه و روزافزون شدن جمعیت آن، تأمین آب به عنوان یک مشکل جدی نمود پیدا کرد.

چرا می گوییم از شیر، آب خوردیم

در سالهای نه چندان دور در در پایتخت ایران، تهران، مردم از آب چاه که تمیز و سالم نبود استفاده می کردند. در واقع بیشتر امراض از جمله وبا که سال های سال دامن گیر تهرانیان می شد به دلیل وجود آب آلوده و کثیف تهران بود. در شهر تهران در دوران قاجار، تنها سه قنات وجود داشت که آن هم متعلق به سرمایه داران تهرانی بود و برای مصارف خود به کار می بردند. یکی از این قنات ها در یکی از مناطق عودلاجان بود که به دلیل وجود این قنات ،این محله به نام سرچشمه خوانده شد که تا کنون هم به همین نام است. این قنات از آن یک سرمایه داری بود که از بد روزگار، بچه دار نمی شد.

او که همه درها را برای فرزند دارشدن را بسته می دید با خود نذر کرد اگر بچه دار گردد برای تهرانیان آب لوله کشی فراهم کند.پس از مدتی این مرد بچه دار شد و به نذرش عمل کرد و برای ادای نذرش به اتریش رفت تا مهندسانی را برای لوله کشی آب به تهران بیاورد. مهندسان اتریشی بعد از لوله کشی آب قنات سرچشمه درمانده بودند که براهرم خروجی آب چه نمادی را بگذارند چرا که در هر کشوری رسم بود بر سر اهرم آب یک نمادی باشد .به عنوان مثال بر سر خروجی آب در فرانسه، نمادی به شکل خروس گذاشته شده بود چرا که سمبل کشور فرانسه،حیوان خروس بود.

بعد از کلی تدبیر، نهایتا با مشاهده پرچم ایران که در آن دوران شیر و خورشید روی آن بود و با توجه به مجسمه های شیر در بعضی از اماکن تهران که نشان از نماد سرزمین بود این مهندس تصمیم گرفت بر روی اهرم خروجی آب، سر شیری فلزی بگذارد و این کار عملی شد و مردم هر زمان برای برداشتن آب به سرچشمه می رفتند می گفتند: رفتیم از سر شیر آب آوردیم. و اینگونه شد که تا به امروز مردم همچنان می گویند از شیر آب خوردیم و یا از شیر آب آوردیم. در واقع منشا از شیر آب خوردن در قلب تهران قاجاری شکل گرفت و تا به امروز این اصطلاح دست نخورده باقی مانده است.

لوله کشی آب تهران به صورت عمده و در تمام محلات تهران قدیم، در روز 30 تیر 1326 نخستین کلنگ کار لوله کشی آب تهران در محله میدان سنگلج که اکنون پارک شهر تهران در آن واقع شده به زمین زده می گردد. در سال 1329 طرح اولیه لوله کشی تهران برای جمعیتی معادل 900 نفر اجرا شد و دو خط لوله فولادی به قطر 40 اینچ و با ظرفیت 242هزار متر مکعب در شبانه روز برای انتقال آب از آبگیر بیلقان به نخستین تصفیه خانه تهران (جلالیه) در نظر گرفته شد. بهره برداری از خط اول خطوط لوله فولادی و تصفیه خانه جلالیه در سال 1334 شروع شد.

در سال 1333 به منظور مهار بارش ها، مطالعات ساخت سد امیر کبیر در 40کیلومتری شمال غربی تهران (از آبگیر خرسنگ کوه) در حوالی کیلومتر 23جاده کرج به چالوس نزدیک به روستای واریان شروع شد. ساختن این سد در سال 1337 شروع شد و در اوایل سال 1342 خاتمه یافت. در سال1340 ساخت سد لتیان در 32 کیلومتری شمال شرق تهران به منظور مهار آب رودخانه جاجرود شروع شد تا بخشی از آب تهران را تأمین کند. با بهره برداری از سد لتیان در سال 1346 آب حومه شرقی تهران نیز به صورت کامل تأمین شد و در پی آن سومین تصفیه خانه تهران در منطقه حکیمیه در سال 1347 مورد بهره برداری نهاده شد.

توضیح عکس یک: شیرآبی باقی مانده از گذشته در گذر مستوفی در منطقه 12 تهران

نویسنده: مهشید فرجی

منبع: خبرگزاری آریا

به "چرا می گوییم از شیر، آب خوردیم" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "چرا می گوییم از شیر، آب خوردیم"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید